Bende bu yüzden kendi kıyafetlerimi dikmeye başladım. Rahmetli babaannem köyün terzisi idi. Taa Bulgaristan'dan gelme elle kullanılan bir makinesi vardı (hala köydedir o makina ve tıkır tıkır çalışır) sanırım biraz soya çekim benimkisi.
Dikişe çocukluğumdan ilgim vardı. Bebeklerime elbiseler, etekler dikerdim Babaanne'mim artık kumaşlarından.
Neyse gelelim konumuza.
Bende Bodrum'da çalışırken kıyafetlerimi dikmeye başladım. Borçlarımız bitince aldığım ilk maaşla doğruu Singer bayisine gidip küçük bir makine aldım.
2-3 yıl kadar bu böyle sürdü. Taa ki işyerinde kıyafet zorunluluğu gelene kadar. Beyaz gömlek, Gri pantolon. İnsan kaynakları şefi olduğum içinde itiraz şansım yoktu ben hayır desem arkada bekleyen birsürü kişi vardı itiraz edecek. Ve ben bundan sonra kıyafet dikmeye ara verdim.
Daha sonrada hamile kaldım. hala da aldığım kiloları verenedim. 4 kilo daha vernmem lazım ama çok inatçı çıktılar kendileri.
Aşağıdakilerde o zamanlardan kalma tuniklerim.
Sondaki lacivert kadife ve çokta severek giymiştim.
Sonuncuda koyu yeşil kendinden desenli kadife. Bunuda bir arkadaşımın kına gecesinde giymiştim.
